Op de vyf-enveertigste Tekening.
Zy vaart met Karon weer naar d'oever van het leven,
En ziet den ouden man in 't midden der rivier,
Die haar zeer ernstig bidt een hand van hulp te geeven:
Maar 't denken op 't verbod wekt haar standvastig vier,
Om 't oor te stoppen voor de klagten van dien snooden.
De redding uit een straf van 't quaad behoort den Goden.