Oud mal.
De gryze Miron wou de schoone Laïs streelen:
Weg, riepze, suffer, weg! gy zyt me te oud en grys.
Hy gaat, en zoekt het dier een zoeten trek te speelen,
Zet eene pruik op 't hoofd, en kleedt zich op de wyz'
Eens wuften jongelings. Zy quamen weêr te gader.
De hofpop kon hem voort, en heeft hem dus verkloekt.
Loop jonge, zegt ze, foeij! 't is schande, dat gy zoekt
Het geen ik gist'ren heb geweigerd aan uw' vader.