Een gulde regen
Verstompt den degen.
Der Gallen Jupiter, tot dwinglandy genegen,
Zag 't meeste Godendom, zelf Mars, zyn toeleg tegen;
Zyn blixem kracht'loos, en den hemel hem ontzeid;
De boeijen zelf, om hem te kluisteren, bereid.
Toen blies de list hem in, het puik van zyn' vriendinnen,
Dat hy zich veinzen zou den Vreede te beminnen.
Hoe weet ik, sprak die Godt, waar zich de Vreede onthoudt?
Die wordt in Albion, zegt deez', geveild om goud.
Maak daar haar wachters blind, of tot uw hulp genegen.
Jupyn verandert zich in eenen gulden regen,
En daalende in den schoot der Britsche Danaë,
Geeft deez', van Liber vol, hem d'aangenaamen vrêe.