Op de derde Prent.
Zy die 't gemeenebest met zorg en yver raaden,
Zien dikwils hunnen raad, die heilzaam is, versmaaden,
Wanneer de nyd den raad eens raadsheers fel betwist,
Met logens hem bekladt, en 't volk misleidt met list.
't Is best in zulken tyd den haat des volks te ontwyken:
Want daar de razerny en woede 't vonnis stryken,
Zoekt elk in de onschuld zelf een misdaad, vuil en snood.
Dan baat geen wysheid, noch rechtvaerdigheid, hoe groot,
Zo treurde Athene en Rome om 't lot der burgervaders,
Gedood, gevild, verkocht, beticht als landverraaders.