Op de zeventiende Tekening.
De Droefheid heeft in 't hart van Psiche plaats genomen.
Zy zag Kupido na, zo ver 't gezicht bereek;
Maar klaagde 't te vergeefsch 't geboomte, kruid en stroomen,
En sprong vol wanhoop in de naastgelegen' beek.
De wanhoop, 't helsch vergif, kruipt schielyk in de zinnen,
Maar in een waakzaam hart sluipt nooit die dolheid binnen.