Op de tweede Prent.
Wie zich verheffen wil in Vorstelyke hoven,
Moet, als de hoveling, 't gebrek eens konings loven,
Hem streelen met zyn tong, en vleijen naar de konst,
Zich maaken tot een slaaf, en trugg'len om zyn gonst:
Maar de eed'le Batavier, in 't vryë land gebooren,
Kan 't walgchelyk gevleij noch doen, noch zien, noch hooren,
Hy brenge uit eigenbaat zich nooit in slaverny:
Maar houd' zyn tong, zyn goed, en zyn geweeten vry,
Om voor zyn Godt, zyn land, en huisgezin te leeven.
Wie vleijen wil noch kan, is 't best van 't hof gebleven.