Op de vierde Prent.
Ten tyde als Israël de vryheid hoog waardeerde,
En geenen koning, dan zyn Godt alleen, begeerde,
Zat elk in schaduw van zyn vygeboom gerust,
En schiep gezegend in de wet zyn grootsten lust:
Maar als het Sauel tot een koning hadd' verkoren,
Wierd met de vryheid haast de vreede en rust verloren.
De vorsten drukten 't volk door hunne heerschappy,
Tot Jakobs zaad verviel in Babels slaverny.
Elk denk wat groot gevaar de Roomsche vryheid naakte.
Als 't ampt van 't hoogstgezag in 't huis van Cezar raakte.