Na de wijse: Ick roep tot u met hertelijck verlangen.
O Heer regeert mijn hert en mijnen gangen, Na uwen wil, plant u woort in mijn sin, En laet my niet, door beproevinge strangen, Verflouwen in u woort of lieve min, Geeft dat eynde alst begin, meer keer tot u wes in Ghy zijt mijn hulp alleen, ick begeer anders geen. V wil te doen, verkies ick voor mijn erve, Mijn ziel is vol lust, vind ruste aen gheen oort, Maer steent, en quijnt, door moedeloos swerven, Na 't recht verstant, van u Goddelijcke woort, Leyt my o Heer al voort niet anders dan tbehoort Mijn ziele recht en slecht, alleen aen u woort hecht. Laet my den smaeck van uwe goetheyt proeven Op dat mijn ziel, verlieft op uwen leer, Niet raeckt ter doot, door al te diep bedroeven, Verquickt my door u woort meer ende meer, Het doet mijn herte seer, als ick verhael o Heer, V woort also het past, vele noch is een last. Ick waer al langh, versmolten in elenden, Had my u woort niet troostelijck ghestijft, Bewaert my Heer, voor schadelijck afwenden, Geeft dat u waerheyt, my alleen voort drijft, En u recht in ghelijft, aen my noch meer beclijft, Dat ick al voort en voort, alleen volge u woort. Noyt conder By soo soeten soetheyt lesen,
Wt bloem of cruyt als ick in mijn ghemoet, V heyligh woort, vol soetheydt veel te wesen, V woort maeckt cloec, verstandigh rijck en vroet V woort is honigh soet, als wijn en melck goet, Om die ziele te voen, en voor't quaet te behoen. Ick wil u woort, stantvastelijck aenhangen, En op u baen, eenpaerlijck heen treen Het is mijn erve, mijn vreughde en mijn verlangen Om eeuwelijck, ghetrou en onbestmet, V padt te treden net, al na u lieve wet, Heer bepaelt ghy mijn gangh, dat ick geef giet noch wrangh. Ghena o Heer, ghena laet my gheschieden, Doet recht, berecht, aen my u swacke knecht, Bestiert mijn doen, alleen na u ghebieden, In leer en leven wandele oprecht, Dat ick in al ghevecht, my alleen aen u hecht, Ende aen niemants persoon, tzy hoog of leeg schoon. Al 't fijnste gout en wat schoon is van waerden, Is my soo lief niet, als u woort alleen, Geen schoonder schoon, en weet ick op der aerden Dan met u wil en woort te wesen een, Ic waer noch bet te vreen, cond ick beter na treen Maer Heere u goetheyt, mijn ziel alleen verbeyt. Na beter.
Cookies on Poetry Cove