Na de wijse: Mijn lieve vrienden allegaer.
LIeve hartgrondelijcke Ieught
Mijn hert verheught,
Als wy vernamen // hoe seer bequamen
Dat u gheneught.
Genegen is tot Godes woort.
Gaet alsoo voort.
Op dat ghy in tijts meught vercrijgen
Weder-gheboort.
Wort ghy so quijt Adams qua aert
En wort ghebaert,
Tot een nieu mensche, al na u wensche,
Ende haest vaert
Ten Hemel-waert in Godes Rijck,
Seer lieffelijck,
In corte Iaren, ist te vergaren,
Och: neemt gheen wijck.
Maer volvoert het voornemen dijn,
Wast op seer fijn
In liefde, vrede, eendrachticheden;
Treckt eene lijn.
Hebt altijt een hart, sin en moet
Al in het goet
Op dat in desen, u doen mach wesen
Lieflijck en soet.
Heeft yemant eenigh clachten, hoort:
Weest niet verstoort,
Maer t'onderwijsen, is seer te prijsen
Na Godes woort.
Bespotten u de Ionghelien,
Wilt van haer vlien
Ende in desen neerstiger wesen
Te comen by ien.
V versamelingh niet en laet
Soeckt altijdt raet.
In het verkeeren, die best can leeren
Tot uwer baet.
En weest u ouders ghehoorsaem
Na het betaem,
Soo sult ghy even, in Gods rijck levn
Eeuwich bequaem.
Oorlof, lief Kinders, neemt in danck,
Dit slecht ghesanck,
Wilt u wel draghen, nae Godts behaghen,
V leven lanck.
Na beter.