Na de wijse: Van den 6. Psalm. Den tweeden Boet-Psalm.
VVEl dien die zijn overtreden
Vergeven zijn in vrede,
Dien de sond is bedeckt.
Wel den mensch die den Heere
De misdaed niet telt meere,
Wiens gheest gheen valscheydt steckt:
Want doen ick woud met krachten
Verswijghen, soo versmachten
Mijn ghebeent, door't ghekry
Van mijn daghelijcx weenen:
Want u hand was met eenen
Dagh en nacht swaer op my.
Dat mijn sap gaet verdrooghen,
Als inden somer vrooghe,
Des beken ick mijn sondt,
'K verheel niet mijn misdaden,
Ick sprack ick wil beladen
Mijn misdaden goet ront
Bekennen en belijden,
Doen vergaeft ghy seer blijde
Mijner sonden misdaet,
Daerom sullen nu allen
Heylighe bidden, kallen
Ter rechter tijdt met raet.
Wanneer dan groote vloeden
Van waters comen woeden,
Soo sullen sy niet aen
Den selleven gheraken,
Ghy sult mijn schult quijt maken
Dat'k magh in anghst bestaen.
Op dat ick verlost heele
Vroom'lijck roemen can vele:
Ick wil u leeren nu
En den wegh informeren,
Die ghy wandelt met eeren,
Met mijn oogh wil ick u
Leyden, zijt niet als peerden,
En muylen, die onweerde
Niet verstandigh en zijn,
Die men toom, bit onsoete
Inden mondt legghen moeten,
Die niet willen tot dijn.
De Godloos heeft veel plaghen,
Maer wie op Godt hoopt graghe,
Die sal goetheydt omvaen.
Verheught 'sHeeren weerdighe,
Sijt vrolijck rechtveerdighe.
Roemt ghy vrome voortaen.
Na beter.