Na de wijse: Daer was een man inden lande Hus.
DEs Heeren vree zy in dit huys,
Die alle verstandt gaet te boven,
Op dat doch alle quaedt ghspuys
Van u eendrachtigh wordt verschoven,
Al is 'smenschen natuer bedoven
Met onustigheden bespreyt,
Deur 't vyer der liefden wordt ghecloven
Der sonden menighvuldigheydt.
O lieffelijcke vreed' playsant,
Hoe seer lofwaerdigh zijn u seden,
Wel magh Christus onsen Heylant
Haer saligh achten met goe reden
So comt Paulus vertellen mede,
Hoe dat niemant den Heer sien sal,
Sonder heylighmakingh en vrede,
Haeckt en jaegt hier na over al.
Houdet met alle menschen vree,
Ist moghelijck; nae Petri schrijven,
Soeckt ende staet daer na oock mee
Om te samen deur sulck gherijven
Eenmoedigh na 's geests verstijven
Te wandelen, wierdt hier op sien,
Met nou malcander so niet wrijven,
Denck ik, als nu wel can gheschien.
In vreed heeft ons gheroepen Godt,
Vrienden neemt dit in u ghedachten,
Als yemant, na Pauli ghebodt
Teghen d'ander heeft eenich clachten,
Soo wilt daer niet te nau op achten,
Ghelijck Christus vergeven heeft,
Alsoo oock ghy uyt al u krachten
In eenderley ghesintheyt leeft.
Ten laetsten seyt Paulus verblijt,
Troost u en zijt altijdt volcomen
In eenmoedigheyt: want het vlijt
Vreedtsaem te zijn met alle vromen,
De Heer des vreeds sal sonder schromen
Met u wesen, 'tghemoet soo wendt:
Want haer profijt can ick niet somen,
Daerom neem ick hier mee een endt.
Na beter.