Na de wijse: Reyn maeghdelijn eerbaer pilaer. Ofte: Een minnelijcke groet sijn moet. EEn lieffelijcke groet // sijn moet Aen u maeghden soet // sijt voet
In teghenspoet // behoet V siel met lijdtsaemheyt: Weest danckbaerlijcke leden, In soet, suer ofte leyt, Schickt u doch in ghebeden, Yverich soo de Schrift seyt Des Heeren lof verbreyt, Maeghdelijcke schaer jent, Treckt altijt een lijn // hoort mijn, In clare schijn, hout dijn, 'Twoort Godts devijn // als wijn In u hert altijt prent. Op dat ghy dan in deucht, o jeught V ganghen veught // verheught, Al u gheneught // en vreught Hebt in des Heeren Wet: V oeffeningh eerbaere Daer alle tijdt nae set Op dat ghy u seer clare Daer nae meught houden bet Kuyschelijck onbesmet: Gelijk als Sara siet, Die haer hielt eerbaer // en claer Van swerelts schaer // als daer Die yedel waer // met haer
Hielt sy ghemeenschap niet. Volght nu dit exempel // seer snel, In Israel // hoort wel Die dochters fel // rebel, Denckt hoe't haer is ghegaen, Om dat sy haer schoonheden Tot hooghmoet bruyckt en saen, En gingen stou'lijck treden Al na des Schrifts vermaen, Iacobs dochter wou gaen Om te aenschouwen voort Die dochters van't landt //playsant Al daer een quaedt // valiant Quam sy te schandt // hout standt Op Godts krachtighe woordt. Op dat ghy van misdaet // en quaet Bevryet staet //'tis baet, En 'swerelts glaet // of praet V niet beweghen magh, Hout soo aen Godt almachtigh Met een moedigh verdragh, Of ghy sult na waerachtich Komen tot groot gheclagh: Hierom nacht ende dagh Vergeet seer onbesmet
Al u Vaders huys // en cluys 'Swerelts confuys // en ruys Met haer ghedruys // hout kuys V lust in Godes wet. Nu beveel ick u Godt, in't slot, Heer Sebaoth // ons lot Voor alle rot // en mot Bewaret ons temeel; O dochters uytghelesen Ghy begeert al wat veel; Maer ick meend' u misdesen Te voldoen al gheheel. Ontfanght het sonder scheel Met malcanderen nu, Sent nu weer een sanck // eerlanck; Neemt dit in danck // vry vranck, Sonder bedwanck // seer stranck; In Godts woordt oeffent u. Na beter.
Cookies on Poetry Cove