Na de wijse: Is het also gherockt, het moet soo zijn ghesponnen. Ofte: Ick heb ghesien den tijdt. GHepeyns, hoe leght ghy my Te quellen alsoo seere? O quade fantasy, V can ick niet uytweeren: Noch quelt ghy my veel meere, O ghy ghedachten quaet, Waer ick my wend of keere, T'huyswaerts of op der straet. Heb ick gheen rust, o Heer, Ia by nacht noch by daghen, Al deur des vleys begeer
En sijn listigh' aenslaghen, 'Tgaet my soo jammer plaghen Al deur ghedachten meer, Ick wordt ter neder slaghen, Sterckt ghy my niet, o Heer. Want ghy wetet, o Godt, Hoe cleyn ick ben van krachten, O Heere Sebaoth: Mijn vleys dat wil al trachten Na 's werelts lusten sachte, Al met ghedachten meer, Waer deur ick heel versmachte, Sterckt ghy my niet o Heer. De werelt heerelijck Met haer hoogmoedigh pooghen, De slanghe seer practijck, Die Eva heeft bedroghen Met sijn listighe loghen, De welck noch niet en rust, Maer stelt lieflijcke voor ooghen De werelt met haer lust. Hier mee hy steegh om gaet Te verslinden seer schaed'lijck En elck in sijn graet, Te bestrijden verraedlijck
Sonder rust onversaed'lijck. Hierom sterckt my o Godt, Ende weest my ghenaed'lijck Een vaste burgh en slot. Ick en heb anders gheen Toevlucht dan tot u Heere: Want mijne vleys ghemeen Is jeughdelijck, wil keeren Na 's werelts lust en eere, En al wat sienlijck is, Bemint den doodt veel meer Dan het leven ghewis. O quaet boosachtigh vleys, Met u ben ick beladen: Want u begeert en eys Streckt altijdt tot den quaden, Gods woort gaet ghy versmaden Dus word ick het bekant, Dat mijn vleys vroegh en spade Is mijn quaetsten vyandt. Want waer ick wend of keer Daer is het altijdt mede, Met sijne qua begeer, Soo dat ick heb gheen vrede, Noch oock in mijn ghebede
Al deur ghedachten fel. O vleysch, hoe is u sede Soo quaet al van opstel? Du wilste my gheheel Trecken al tot den quaden, Al deur't ghesichte veel Van mijnder ooghen spade, 'Tghehoor op cromme paden, Handt, mondt en voeten net, Elck een in sijnder graden Tot quaet hem geeren set. O Adam hoe hebt ghy V schoonheydt gaen bederven, Ia uwen val, hoort my, Is niet alleen u sterven Maer wy oock over-erven Eene natuer seer quaet: Dus moeten wy vast swerven In ellendighen staet. Het gaet my menighmael Veel anders dan ick meyne: Want als ick generael V Heer, wil dienen reyne Oprecht en cuys certeyne Soo is het dick mislockt
Dat ick groot ofte cleyne In sonde ben verrockt. O Princelijcke Heer, Hier laet ick't nu by blijven: Want ghy weettet veel meer, Dan ick nu weet te schrijven, Hoe dat het vleys wil drijven, Oock met ghedachten quaet. Met u geest wilt my stijven Dat 't vleys te onder gaet. Na beter.
Cookies on Poetry Cove