Na de wijse: Van den 130. Psalm: Wt den diepten, o Heere. MYn vrienden inden Heere Die by ons zijt vergaert, Hier en is niet te leeren Dan Goddelijcken aert, Al in des Heeren name Sijt lieffelijck ontfaen, Om te leven bequame
Schenck ick u dit vermaen. Om Goddelijcke saken Sijn wy hier nu by een In't gheloove te waeken Behooren wy ghemeen, Godt loven, prijsen dancken Met een hert, mont en stem Als vruchtbaerlijcke rancken In't nieu Ierusalem. Laet ons altijdt na trachten 'Tgeen den Heer best behaeght, Deur Goddelijcke krachten, Het volcomen na jaeght, Hy is een Godt almachtigh, Die wederbaert deur't woort Vrienden laet nu eendrachtigh Godts stem worden ghehoort. In 'sHeeren hof playsierigh Met lust wilt wandelin, Weest inden gheest seer vyerigh Bedwinght wel uwen sin, 'Therte wilt onderwijsen Levendigh in Godts wet, 'Tghemoedt opwaerts laet rijsen 'Tleven zy een ghebedt,
Heylighe offerhanden Bereyt het lichaem toe, Laet uwe lichten branden Voor den Heere in't goe, 'Tis d'oorsaeck van't vergaren Om des lofs offerhandt Deur lippen te vercklaren Voor Godt welruyckent kant, Sijn gheest die moet regieren Ons hert sin ende mondt, Wilt nu den Sabbath vieren, Dat's ophouden van sondt, Om inden Heer te rusten Van alle slaverny, In sijn wet hebt u lusten, Hy is die ons maeckt vry, Vry ghemaeckt tot God eyghen Sijn wy, o vrienden mijn Laet wy ons herte neyghen Dat Godt alhier magh zijn En met sijn gheest besteecken, Lacy, al ismen snoo, Wat wy lesen en spreken, Amen 't gheschiet alsoo. Na beter.
Cookies on Poetry Cove