Na de wijse: Ick heb de groene straten.
ALs een Bruydegom eerbare
Van sijnen bruyt verheught,
Soo heeft oock Godt den Vare
In sijnen volck gheneught.
Wilt van Libanus comen
Mijn Bruyt, roept Christus uyt,
Ghy hebt mijn 'thert ghenomen
Mijn Suster lieve Bruyt.
Met uwen ooghen eene,
tGheloof suyver en claer,
En u hals ketten reene
Der liefden openbaer.
Als een Bruydegom verheven
In Priesterlijck cieraet,
En een Bruyt daer beneven
In haer vercieringhe staet:
Soo heeft oock Godt sijn leden
En't volck heerlijck verciert,
Met 'tkleet der salicheden,
Eerlijck wel ghemaniert.
Die de Bruyt heeft met eeren
Is die Bruyd'goms kornuyt,
Dat is Christus ons Heere,
En sijnen volck de Bruyt.
D'Enghel Ioannes haelde
Die Bruyt des Lams bequaem,
Die van den Hemel daelde,
Tnieu Ierusalem eersaem.
Als een vercierde vrouwe
En schoone Bruyt haer Man,
Doort'tgheloof te aenschouwen,
Of 'tis ydelheydt dan.
Laet ons t'samen verblijden,
Van herten vroolijck sijn,
Die Bruyloft des Lams wijden
Is bereydt in dees tijn.
Ende haer wert ghegheven
Een sijden schoon wit kleedt,
Der gherechtigheydt verheven,
Cierlijck hups, mooy en breet.
Godt geef u sijnen vrede
Keer Bruydegom en Bruyt,
Om in eendrachticheden
Leven ten eynden uyt.
Na beter.