Na de wijse: O Heere ghy staet altijdt in mijnen sinnen. WIlt ghy Hemelsche goeden beminnen Boven des werelts schatten planteyt, Soo moet ghy u selven overwinnen, Versaecken u eyghen sinlijckheyt. Weest met een sulcken lust in ghenomen, Ende nae den gheest soo wel bedocht, Dat ghy geern verlaet al u incomen, Tot dat dese peerle wordt ghekocht.
Maer de Duyvel ons wederpartye, Die Eva met bedrogh listigh loogh, Stelt schoon voor des werelts kramerye, Ende dat is noch te veel in't oogh. De menschen in't quaet, door 't quaet verdorve Beminnen des werelts hoverdy, Die deughde is in haer meest gestorven, Sy loopen mol blindt 'tHemels voorby. Maer die door den geest tvleysch heeft verslonnen Ende met Godts waerheyt is doorstraelt, Hem dunckt dat daer is ghenoegh gewonnen, Als hy het Hemels onder 't net haelt. Niets niet can noch mach hem wederhouwen Al om te soecken des Hemels schat, In weldoen en sal hy niet verflouwen, Alwaer noch eens soo nauwe den pat. Eere, goedt, hoogheyt, vrienden en leven, En al des werelts heerlijckheyt schoon, Wil hy seer goetwilligh overgheven Alleen om de eeuwighe weerde kroon. Hy acht met Paulus voor dreck en schaden Alle 's werelts heerlijckheyt playsant, Ende soeckt hem alleen te versaden Met de goedren van 't beloofde lant. Neemt dit vermaen gheliefde broers soone
Tot een ghedachtenisse in danck. Ghedenckt om 't eynd van 's werelts loone, Want eeuwelijck bangh, dat is soo lanck. Na beter.
Cookies on Poetry Cove