Een ander, nae de selve wijse. CHristus die ware Bruydegom goet Spreeckt lieflijck en bequaem, Tot sijn ghemeente ende volck soet, Hy roept seer aenghenaem: Koomt hier mijn Bruydt, mijn Lief en mijn Kroon, Ghy zijt in alderweghen seer schoon. Ghy hebt mijn therte ghenomen heel, Mijn Suster lieve Bruyt,
Al door u schoone ghedaente veel, Ghy zijt mijn roof, mijn buyt, Keert u ooghen van my, ghy doet wel, Want sy maken my vyerich ghequel. V ooghen sijn als Duyven ooghen mee, En uwen wanghen sijn Als schale aen Granaet-appele, Tusschen u vlechten fijn, V hayr is ghelijck die geyten schaer, Welck te Gilead gheschoren waer. V neuse is als de toorne bloot Op den Bergh Libanon, V lippen sijn rosijn verwe root, En u tanden sijn bon, Ghelijck een cudde schapen schoon, Die uyt der Wassche comen ten toon. V hooft staet schoon als Carmelus eer, Vwen hals is ghelijck, Als die toorn Davids met borst gheweer, En ander cieraet rijck, V borsten zijn lieflijcker dan wijn, Oude en Nieuwe testament fijn, V cleederen reuck, 'tis openbaer, Breyden oock soo wijt uyt Als den reuck Libanon, suyver, claer
Mijn Suster lieve Bruyt, Ghy zijt eenen beslotenen hof, En eenen besegelden put voor 't stof. Vwen vrucht is als een lusthof soet Met veel edel ghewas, Cypres, Nardus, Calmus, Caneel goet, Coomt alles wel te pas, Met alderley Boomen des Wieroock, Myrrhe, Aloes, sonder stanck of smoock Staet op noorde ende suyde wint, En waeyt door mijnen hof, Op dat sijn kryden druypen bemint Tot den Hoveniers lof, Die Lelien brengen mee haer reuck aen Edele vruchten voor die deur staen. Na beter.
Cookies on Poetry Cove