Na de wijse: Ick danck dy, lieve Heere. Een Oostersche wijse. GHenade ende vrede Wensche ick voor een groet, Vrienden in d'Eyder-stede In mijn hert en ghemoet Versoeck ick u met sanghen, Wt een groet-briefken hier, Met hertelijck verlanghen Segh ick uyt Phillippensen vier: Isser onder u bequame Een'ghe vermaningh nu In Iesu Christo t'samen Of troost der liefde lu En Ghemeynschap des gheeste Hertelijck liefderijck Een barmhertighe geeste So vervult mijn vreughde ghelijck Dat ghy eens ghemoets levet Ende eens ghesint zijt Na ghelijcke liefd' strevet Ick spreeck rondelijck met vlijt
Na d'Apostelsche hand'le, Ick heb gheen meerder vreught Dan als ick hoor dat wand'le Mijn kinderen in waerheydts deught. Al mijn lust en vermaken Dat is des menschen heyl, Daer toe zijn al mijn saken, Mijn lijf, mondt en pen veyl. Alleen de Heer der Heeren Maeck ons weerdigh hier in Sijn liefste wil te leeren. Al met een Apostelsche sin. Doch wilt met aendacht letten Op't woort van in Christo Eenigh vermaningh setten, Waer uyt ghy verstaet so Malcanderen te stichten Al vermanende voort, En het niet al te lichte Staen laten op der prekers woordt. Wilt malcander vermanen Daghelijcx soo 't betaemt In vergaderingh gane, Om Godts woort onbeschaemt Te lesen, singhen, spreken
Waer door liefde verweckt Elck beter sijn ghebreecken, Een anders seylen niet ontdeckt. Stelt u ontfanghen gaven Oprechtelijck te werck, Wilt het pondt niet begraven In een aertsch herte sterck, Maer het werck doen en leven Bewijst dat woordt en daet Een ghetuyghenis geven, So sal Godt seghenen u staet. Tot dese oeffeninghe, Leent malcander de hand!, Ouden of Ionghelinghen Een gheest sin en verstandt, Toont in al u aenslaghen Een recht ootmoed'ghe sin, Soo sult ghy Godt behaghen, En sijn geest sal wercken daer in. Want ghy die in voortijden Gantschelijck gheen volck waert, Maer deur Godes oordeel wijde Nu Gods volck zijt gheaert, Verkondight nu de deughden Van die u roepen heeft,
Al u hert en gheneughden Laet zijn dat ghy op't salighst leeft. Hier mede zijt bevolen Den hooghen goeden Godt Die behoedt ons voor dolen Ende bewaer ons tot Sijn eeuwigh heerlijckhede, Daer wy eeuwigh in vreught Altijdt wesen met vrede, Mijn ziel verlanght nae dese gheneught. Na beter.
Cookies on Poetry Cove