Na de wijse: Schoon lief wilt my troost gheven. Of: Den sesten Psalm.
IOnckheyt ick wordt ontsteecken,
Met dit liet uyt te breecken,
Tot uwer leeringh soet,
V jeughdelijcke sinnen,
Stelt voor al te beminnen,
'Teeuwigh blijvende goet.
Laet u gheen tijdt noch Iaren,
Sonder leeringh ontvaren,
Eer dat het wort te laet,
Om deughde te versamen,
Die Ionckheyt is bequamen
Te leven na Godts raet.
Men siet die oude daghen
Comen met nieuwe plaghen,
Wegh nemende die kracht,
Om veel goets uyt te rechten,
Maer jeughdelijcke knechten,
Levende met aendacht,
Sijn bequaem Godt te dienen,
Die Heer wil u verlienen
Een mannelijck verstant,
Om van u jonghe Iaren,
Tot u oudtheyt vergaren,
'Teeuwigh beloofde landt.
En denckt niet daer sal wesen,
Noch langhe tijt na desen,
Godt te dienen oprecht:
Maer denckt wat groote hoopen,
Die doot al gaet opstroopen,
Ionck, Oudt, Meester en Knecht.
En of u Godt al spaerde,
Voor ongheluck bewaerde,
Dunckt u dat het wel quam,
Dat ghy u jonghe leven,
Die werelt hier soudt gheven,
En Godt u oudtheyt lam.
Wat baet hoocheyt of pralen,
Inockheyt, schoonheyt te malen,
Als die tijdt hierom is?
En moeten 't dan beklaghen,
Met kermen en met knaghen,
In't eeuwigh verderf'nis.
Dus wilt u leven leyden,
Soo ghy Godt wilt verbeyden,
Weest broederlijck vreedtsaem,
En wilt niet traegh heen sloere
Luystert na Vaer en Moere,
Dat is Godt aenghenaem.
Na beter.