Na de wijse: Aenhoort mijn geclagh o bloeyende jeught.
MYn tijdt en blijven is niet langh,
Daerom soo laet ick u dees sangh,
Om in't absent
Ghedencken jent,
Wat liefd' ons drangh.
Tot een soo Chriselijcken treck,
Ick vind by my noch gheen ghebreck.
Ick hoop de Heer
Sal ons ter eer
Gunnen sijn reck.
Ter werelt is doch onvolmaeckt,
Hoe welmen by den anderen raeckt,
Een kleyne tijdt,
'Tis kort jolijt
Dat hier ghenaeckt.
Alsmen hier op't schoonst is vergaert,
Soo wordtmen deur't scheyden beswaert
Seer meenighmael,
Soeckt principael
Des Heeren aert.
Dat is een schat die eeuwigh blijft,
Daer deur wordt een Christen ghestijft
In sijn ghemoedt,
Sijn naesten goet
Hy oock gherijft.
Dat heb ick bevonden seer wel
'Tis onnoodigh dat ick vertel,
Al die weldaedt,
Die t'mijnder baet,
Quam deur't goestel.
Want 'tis een goede medecijn,
Om een oprecht Christen te zijn
Voor een als ick,
Die aerd en slick
Is heel onfijn.
Niet goets en wort in my bekent,
'Tghemoedt al tot den Heere went,
Voor my onwaert,
De oude aerdt,
Blijft totten endt.
Na beter.