Stemme: O Coridon mijn Herder minjoot. O Mensch wat mint ghy in u leven, En lust mijn Hemelrijck u niet, Met al het schoon dat men daer siet? Soud’ ick wel aen den mensch meer geven Als heel het hemels vreughdigh licht Van mijn schoon Goddelijck Aensicht?
2. Mijn ziel wilt my van nu ontspringhen Naer al het soet van s’Hemels vreught? Maer leert aen my, o Heer, wat deught Dat my tot in u rijck sal bringhen? Zijt my ghenadigh goeden Heer? Vraeght my niet veel, want ick ben teer. 3. De werelt woont noch inde sinnen Van die mijn Rijck voor niet begheert? Den Hemel is soo vele weert, Ghy moet hem met u lijden winnen: Veel menschen voor het hemels soet, Ghegheven hebben vleesch en bloet. 4. Siet Adriaen verloos sijn handen, En hy was van sijn kracht berooft? En gaf Barbara niet haer hooft? En Apollonia haer tanden? En Laureyns koopt den Hemel dier, Hy liet hem braeden op het vier, 5. Nu moghen sy voor haer swaer lijden Met de Propheten al verblien, Sy moghen d’Oude Vaders sien, De vrienden Godts van alle tijden, Sy sien d’eer die Maria heeft, En in wat vreught dat Ioseph leeft. 6. Sy moghen haeren Godt aenschouwen, Die ’t Hemelrijck gheschapen heeft, Die aen haer vollen weelde gheeft: Sy sullen eeuwigh bruyloft houwen Daer honinck reghent voor den wijn, Daer d’Enghels de Speel-lieden zijn.
Den Hemel waer seer haest verkocht, Waer hy hier aen ons t’huys ghebrocht.
Cookies on Poetry Cove