Stemme: C’est mon Isabelle. (ofte) Liefste verheven Ioseph, Iesus Voeder, Ginck met Iesus Moeder Soecken een Herbergh; De Weerdinne seer ontstelt, Seght mijn kamer is bequaemer Voor de Heeren met wel ghelt. 2/ Ioseph riep met klachten, Laet ons hier vernachten, Want mijn Vrouwe sucht; Berght Maria om haer Kindt, By u-lieden, kan ’t gheschieden, Ick sal slaepen in den windt. 3. Ioseph bleef noch kermen, Ach wilt ons ontfermen, Herberght dese Vrouw; Men wees haer daer een schuer, Daer de vlaeghen den wint jaeghen Door ’t huys sonder muer of deur. 4. ’t Huys was sonder setel, Sonder pan en ketel: Ioseph was benouwt; Want daer en was gheen ghemack, Iesus huysken, met een Kruysken, Was met een vervallen dack. 5. Iesus stilt u lijden, Ghy sult haest verblijden,
d’Herders komen af, En sy brenghen goede waer; By dees vrienden suldy vinden Voor het Kindt een Nieuwe-jaer. 6. Wy en zijn maer Boeren, Derven ons niet roeren Om het Kindt te sien? Nochtans brandt ons herte seer; Lieve Moeder, Ioseph, Broeder, Toont ons den volmaeckten Heer. 7. Herders wilt hem loven, Iesus komt van boven, Niet naer rijcke-lien, Maer naer Herders slecht en recht; Die kan stercken al ons wercken, Wilt hier heden wesen knecht. 8. Wy sullen ons leven Het Kindt eere gheven, Want ’t is onsen Godt: En wy bidden al-te-gaer; Heer hoort heden ons ghebeden, En jont ons een Nieuwe-jaer.
Cookies on Poetry Cove