Stemme: Courante le Reyne. Wien heb ick eens gheweest? Ick was een schoone bloeme, Boven-dien ick roeme, Gheen mijns ghelijck En was te vinden in het Vlaemsche-rijck: En soo ick voorwaer segghen magh, Mijn aensicht was gelijck den klaeren dagh, En om mijn wesen Was ick ghepresen Van elck die my sagh. 2. Maer nu het is verkeert, Voorwaer ick ben ghevallen, Soo dat ick bleef mallen Met den verraer, Den snooden ziel-dief, wreeden moordenaer: Die my een doodt-kist heeft bereydt, Ick seghe in het vuyle slyck gheleyt; Maer sonder baete, Wordt nu te laete Mijn verdriet beschreyt. 3. O blixem, hemels vier, Het dunckt my een groot wonder Dat den fellen donder
Niet en verplet Hem die mijn edel ziele heeft besmet: O ziel, het schijnt ick ben heel fy, Waer dat ick gae nerghers en ben ick vry Want soo ick hoore, Maer voor een sloore Kent u jeder my. 4. De kinders van de straet Die staen op my en greynsen, Het schijnt datse veynsen Tot mijn verwijdt: En dan weerom noch op een ander tydt Verstont hem erghens eenen guyt, En seght wel vry dagh joffrouw vuyle bruyt: Dit moet ick hooren, Die van te vooren Was een Leli’-spruyt. 5. Om mijn groot ongheval, Mijn Vader ende Moeder. Mijn Suster en Broeder Zyn seer beschaemt, O dat ghy spotters in mijn straetjen quaemt! ‘K en voel als-dan gheen leven meer Wanneer ick peyse, waer is nu mijn eer: O bitter smerte! Nu breeckt mijn herte Door dit pijnigh zeer. 6. Wilt Schryvers op mijn graf Een kleen ghedichtjen schryven, Op dat het sou blyven
Voor Testament De Dochters die my eens hebben ghekent; Ick die nu hebben desen val, Voor eene spieghel aen haer dienen sal. O [teere] sinnen, Wat wildy minnen? Godt bemint voor al. O Dochters wacht U van de straet, En van daer ‘t op een vryen gaet; Gaet naer de Miss’ en naer ’t Sermoen, Maer niet ghelijcker vele doen, Die gaen te Kerck om dit en dat, En om al veel ‘ken weet niet wat In schijn van deught, sy doen groot quaet, Tot dat het met haer quelijck gaet.
Cookies on Poetry Cove