Toon: Psalm 24. I. De Bruid. Ik zocht 's nachts op mijn leger hem, Die mijne ziele liefd', ik zocht Hem maar ik vond hem niet, 'k zeide, Ik zal nu, ik zal nu opstaan, En in de Stad, de stad omgaan, In al de wijken en de straten. I I. Ik zal hem zoeken, zoeken dien Mijn ziele lief heeft, ik zocht hem Maar ik vond hem niet, 'k vond hem niet, De wachters die'er in de stad Omgingen vonden my, ik zeid', Hebt gy gezien die mijn ziel lief heeft. I I I. Doe ik een weinigsken van hem Was weg gegaan, vond ik hem dien Mijn ziele lief heeft, 'k hield hem vast, 'k Liet hem niet gaan tot dat ik hem Had in mijn Moeders Huis gebracht, In 't kabinet van die my baarde. I V. Gy Dochteren Jerusalems, Die by de Rheen zijt, by de Rheen, Of by de hinden van den velde, 'k Bezweer u, ik bezweer u dat Gy niet opwekt of wakker maakt, De liefde tot dat het haar luste.
V. De Dochters van Jerusalem. Wie is zy, wie is zy die daar, Die daar opkomt uit de woestijn, Als rook pylaren, rook pylaren, Berookt met myrr', en wierook, en Met allerley poeder van; Allerley poeder van Kruideniers. V I. De Bruid. Ziet, ziet het bed van Salomo, Dat Salomo heeft, daar rondom Zijn sestig Helden, sestig Helden; Al van de Helden Israëls, Die zwaarden houden altemaal, Geleerd, geleerd, geleerd ten Oorlog. V I I. Elk hebbende zijn zwaard, zijn zwaard Van wegen den schrik van den nacht Aan zijn heupe, aan zijn heupe, De Koning, Koning Salomon, Heeft zig van 't hout van Libanon, Gemaakt een Koets, gemaakt een Koetse. V I I I. Van silver, silver maakte hy Des zelfs pylaren, haren vloer Van goud, van purper haar gehemelt, Het binnenste dat was bespreid Met liefde van de Dochters van Jerusalem, met liefde, liefde. I X. Gy Zions Dochteren gaat uit, Aanschouwt den Koning Salomo, Aanschouwt den Koning met de Krone, Daar mede zijne moeder hem, Hem kroond op zijnen Bruilofs dag, En op den dag der vreugd zijns herten.
Cookies on Poetry Cove