Stemme: 's Konings Balet.
1. Hoe moedig is de Mensch wanneer
Hy word verhoogt ten top van eer,
En staat gehijst en opgeheven,
Die vliegen met Icarus al om hoog
Zijn hert vol Staats-zucht en zijn oog
Tot dat hunn' wieken haar begeven,
Tot dat hunn' wieken haar begeven.
2. Hy blinkt een wijl met glans bepraald,
Zoo lang 't geluk zijn Staad bestraald,
En lijkt een wonder op de Aarde;
Maar zoo 't geluk hem 't aanzicht keerd,
Elk die hem had ontzien, gediend, geëerd
Beklad met smaat zijn eerste waarde. : // :
3. Maar die zijn zucht na d'Hemel stuurd,
En des zelfs Heerlijkheid, (begluurd
Met puik van zuyv're Zonneschijnen)
En wenscht als Koning, eeuwiglijk
Te heerschen in dat Zalig Hemelrijk,
Wiens Staat en Hoogheen nooit verdwijnen. : // :
4. O die: die wenscht een groote zaak,
Die 's Werelds Staat, Eer en vermaak
Te boven gaat. Zijn vlijtig pogen,
't Geloof bestendig ingelijft,
Zijn Ziele-tochten, driftig noopt en drijft,
Na dat onfeilbaarlijk verhoogen. : // :
5. O God, die 't goed in ons verwekt,
Bestuur mijn Herts-tocht, leid en trekt
Mijn Ziel verr' boven d'Aardsche dingen,
Ey maakt my daar van los en vry,
Op dat ik tot 't eeuwig Hemelsch my,
En all' mijn driften, op mag dringen. : // :
A.G.
EINDE.