Stemme: O Mazarin voicy triste Nouvelle, &c. 1. Ik loov' en danke God, zeide een Heiden, Dat hy my reed'lijk mensch geschapen heeft; Een Wysheer van 't gering Grauw afgescheiden, En dat hy door Geboort' my 't regt nog geeft Aan 't dierbaar Borger-recht Der Stad Atheen. Trok daar uit d'Heiden slecht Zoo groote reen // Tot ondankbaarhe'en.
2. Wat oorsaak heb ik dan mijn God te loven, Die my geen Heiden maar een Christen schiep, Die m'uit de duisternis nog daar en boven, Tot 't heerlijk licht zijn 's Evangelys riep, En die my door zijn Woord En Geest verlicht: En sterkt nog voort en voort Mijn ziels gezicht // Met hemels licht! 3. Met Wysheid komt hy mijn verstand bestralen, Die niet slegts Wereldsch maar recht Hemelsch is! En laat my voedzel voor die Wijsheid halen Uit zijn ziel lichtende Getuigenis, Terwijl de Wijsgeer morst En wroet in d'Aard'; En naspeurd, zoekt en vorscht Der dingen aart // Van klein een waard; 4. Nog doet hy door 't Geloov' my sien op huiden, Dat 'k van een plaats niet slechts Geboorling,, ben, Voor-teelder van Geleerd' en Grote Luiden: Maar dat ik tot die Stad Behoorling // ben Van Gode zelfs gebouwd; Daar staat en trans Zijn overkleed met goud En alles hands // Met Paarlen glans. 5. Ik ben een Huis-genoot in 't Huis des Heeren, Een Mede Borger van het Sion Gods, (Al schoon ik hier moet sukk'len en verkeren) Daar op zoo ben ik moedig, groots en trots. O! daar op draag' ik roem, En acht' gering Al 't wereldsch: want ik noem My zonderling // Een Hemeling. 6. Hoe lang, ô Heilig God en Hemesch Koning! Zal ik nog Vreemdeling in Mezech zijn? Wanneer zult gy my in uw zaal'ge Woning Eens stellen vry van alle ramp en pijn?
Dat my drukt op Aard, Wild, Vader, my Opnemen Hemelwaard, Op dat ik by // U Eeuwig zy. A.G.
Cookies on Poetry Cove