Zang.
Voegt ons een blyde of droeve stem?
Wyl Isr'els Ruiters, Isr'els wagen,
Ten Paradyse word gedragen,
Ons hert dat is hier in de klem;
Dog ongegrond misbaar te dryven,
Laat ik voor hopelose blyven.
O Gysbert Voet! ô waardig Hooft!
Uw' Sterr' niet van de leste grootte,
Sogt menig Ram ter neer te stooten,
Maar nooit en wierd uw' glantz verdooft,
In spijt van spotter en van schelder,
Soo blonk uw' Fakkel even helder.
Gy hebt de koude van de nacht,
En hitte van den dag gedragen,
O Held! naar soo veel zuure vlagen,
Vind gy de ruste nu wel sacht,
Gy Zegepraalt terwyl wy stryden,
Maar wie derft u dit Lot benijden.
Dus sprak dan Jesus tot zyn Knecht,
O Voet! ik sie dat u Talenten
Gewassen zyn tot dubb'le Renten,
't Vervallen hebt gy opgerecht,
En 's vyands hoogten hielp gy slechten,
En Babels muur met ernst bevechten.
Gy hebt u taak nu afgedaan,
In dees bedeeling van myn stonden,
Zyt gy in 't werken trouw bevonden;
Gy hebt myn Raad gediend wel aan:
Komt in, besit de vreugd uw's Heeren,
Want ik heb lust om u te eeren.