Skip to content
1651

Gheestelycken waeckenden staf der Jodsche Schaep-Herders

Philippus Jennyn

Dit wordt ghesonghen op de wijse: Venite pastores &c.Bonus Pastor animam suam dat pro ovibus suis. Ioan. 10. cap. 1. GAet Herders besoecken Den grooten Herder van het Jodsch geslacht; Al light hy in doecken, Soo groot als Godt is hy van-macht. Met verstant, en zinnen, Wt al u hert', wt al uwe kracht Wilt desen Herder minnen, Nu eerst gheboren te middernacht; Gaet bewijsen eer // Aen den hooghsten Heer, Die ghesonden van Godt den Vader, Nieuw-gheboren mensch // Komt (naer onsen wensch) Saligh maecken ons allegader. 2. Wy liepen verloren, Ghelijck de schaepen van den wulf ghejaeght; Daerom is gheboren Den kloecksten Herder van een Maegh't: Die de helsche dieren, Met hunne wreetheyt, end' aenghelock, Komt naer den afgront stieren, Door eyghen kracht van sijn Herder-stock; En van d'ander kant // Na sijn Vader-landt Sal sijn lieve Schaepkens gheleyden; Op dat sy, met vreught // Eeuwelijck verheught, In dat hemels-groen moghen weyden.

3. Dien Herder verheven, (Op dat sijn Schaepkens souden zijn ghevoedt) Tot nootruft sal gheven Sijn Heyligh Vleesch, en Dierbaer Bloedt: Soo sy't weirdigh nutten, En dan met vreughden (vol minne-gloet) Wt de fonteynen putten Des Saligh-maeckers dat water soet; In hunlieder hert' // Een fonteyne wert Springhende toe dat eeuwigh leven; En den over-vloedt // Van dat hemels goedt, Sullen sy gheduerigh aen-kleven. 4. Om kenbaer te maecken, Dat hy een goeden Herder wesen sal, Die neirstigh sal waecken In dit allendigh traene-dal: En die sal beschudden Van leeuw, en wulf, en van alle pijn, Sijn uytghelese kudden, Die hem van Godt toe-ghe-eyghent zijn; Sonder eyghendom // Tusschen beesten stom Op wat hoy, en stroo, slecht ghewonden; In de kribbe smal // Van een open stal, Wordt hy van de Herders ghevonden. 5. Hy kent al sijn' Schapen, Die hy verkoren heeft wt menigh duyst; Sy voeren sijn wapen, Sy zijn gheteeckent, en ghekruyst: En sy buyghen d'ooren Wel vlijtigh naer sijn heel soete stem, Die sy met blijdschap hooren, End' onder all' tusschen-kennen hem: Op sijn schouders bloodt // Of wel op sijn schoot

Sullen sich die Schaepkens vermeyden: Als de werelt brandt // Aen sijn rechte handt,

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.