Skip to content
1825

Herfstbloempje, voor de lieve jeugd

Petronella Moens

In den avond.

Zoude ik in het donker bang zijn? Neen, ook in den middernacht, Houden, op GODS wenk, voor kind'ren, Vriend'lijke engeltjes de wacht. _ De engeltjes, die altijd vrolijk, Altijd goed zijn, dekken mij, Als ik slaap, met zachte vleug'len; Daarom ook ontwaak ik blij'. _ Morgen, als de lieve zon weer Helder in mijne oogjes blinkt, En 't gezang der blijde vogels Uit het loof der takken klinkt.

Lieve Moeder! o! dan zing ik Immers weer dat kleine LIED. GOD! ook 't staamlend kindje dankt U, Gij veracht mijn' toontjes niet. _

Licht en duister geeft Ge ons liefd'rijk; Rust verkwikt ons in den nacht; Vrolijk wekt ons 't licht tot werken; Met verjongde levenskracht. _ GOD! ook 't kindje noemt U Vader. 'k Toon, daar Gij elk mensch bemint, U mijn' liefde, door 't vertroosten, Waar ik ooit bedroefden vind.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Herfstbloempje, voor de lieve jeugd · Petronella Moens · Poetry Cove