Skip to content
1304–1374

CCLVIII

Francesco Petrarca

Vive faville uscian de' duo bei lumi ver' me sí dolcemente folgorando, et parte d' un cor saggio sospirando d' alta eloquentia sí soavi fiumi,

che pur il rimembrar par mi consumi qualor a quel dí torno, ripensando come venieno i miei spirti mancando al varïar de' suoi duri costumi.

L' alma, nudrita sempre in doglia e 'n pene (quanto è 'l poder d' una prescritta usanza!), contra 'l doppio piacer sí 'nferma fue, ch' al gusto sol del disusato bene,

tremando or di paura or di speranza, d' abandonarme fu spesso entra due.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
CCLVIII · Francesco Petrarca · Poetry Cove