Op de wyse: Bedrijft gheneucht,, ghy jonghe jeucht. Ofte, Wt liefden hiet,, lijd ick verdriet. SOo Venus schoon, aenschijn, ten toon Door 's Hemelsblauw verscheenen, Met vlechten blondt // en morgenstondt Van schitterende steenen, In die ghestalt // ghelijckse bralt, Daer't tijdt is om te booghen, Sonck Ieuchd en Min // de wereld in, Met neerslaen van haer ooghen.
De buyen guyr // en wolcken suyr Voorvluchtich souden wijcken. De woede Zee // zijn hoomoedt mee Dol opgheblasen strijcken. In stang, in stroom // in gras, in boom, 't Ghedierte dartel spelen. En't ongherust // ghevoghelt lust Ghevoelen, om te quelen.
Elck een zijn gae // sou ylen nae; Dan zy niet deftich vlieden. En soete smart // doorsnyen 'thart Van Aerd' en Waterlieden. Maer bloem en kruydt // te velden uyt Met gayle tier ghesproten Het hooft beblaert // Blijd, hemelwaert Opheffen, met zijn looten.
Doch Venus, of // zy groen van lof Goude' en scharlakens bloemen, Dan op dat pas // te samen las, Met reuck en kracht, om roemen; En nam opset // van yemandt met Dat hoopjen, te verfroyen, Door eere, van't // uyt eyghen handt, Hem, op het hooft te stroyen.
Indiense daer // my lockte naer, En open jonste toonde. Mijn lief, en ghy // aen d'ander zy, My tot een kusjen troonde. Tot u ick liep // (oock ofse riep, En dreychde schier te vloecken) Mijn troost, mijn goedt, Mijn siel, mijn bloedt, Mijn hoop, mijn heyl te soecken.
Cookies on Poetry Cove