Stem: Cupido gheeft my raet, &c.
INdien men poocht mijn hart van mijn liefs hart te scheyden,
Ick ducht het niet sal zijn dan schadelijcke moeyt:
Want scheuren soumen eer de harten van ons beyden,
Als scheyden op de plaets daer zy zijn tsaemghegroeyt.
Mijn brandt trock uyt haer hart, om't myne te versachten,
Soete goedwillicheyt, een verfrisschende douw;
Waermee mijn hart bedouwt is vruchtbaer van ghedachten,
Die niet dan knielen staech voor't outer van mijn Vrouw.
Ghedachten die my staech haer deuchden comt vermanen,
Maer boven al haer jonst, die zy my waerdich maeckt:
Waerom laet, in de vreucht mijns siels, het lichaem tranen,
Soudt voorspoock zijn van ramp dat siel of lichaem naeckt?
Soudt wel zijn dat ghy vreest, (elaes!) dat mijn Godinne
Haer goedertieren jonst afwennen mocht van dijn?
Verslaet u niet soo seer, want bonden Liefd en Minne
Mijn hart soo vast aen't haer, zy bonden't haer aen't mijn.
Heylighe Liefd en Min, wiens aenghename boeyen
Waerder als vryheyt waert wy achten bey ghelijck;
Gheeft dat ons harten soo vast in malkander groeyen,
Dat daer gheen teecken van verscheydenheyt en blijck.