Wyse: Een Maysjen had een Ruyter lief, &c.
GHy lodderlijcke Nymphen soet,
Die nauwelijcx een roosen hoet
Om gouwe kroon soudt gheven,
Hoe wel lust u u leven?
Vw lusten is u als een wet.
Vw loncken is een ty gheset.
Vw kouten is vryagie.
Vw minnen is boulagie.
De schaduw, die de kuylen heelt,
Waer in ghy u ghenoechgens steelt,
En soudy niet verwinschen,
Om schaduthroons van Princen.
Wanneer ghy aen de reye gaet,
En dat het schalcke lietge slaedt
Het diepst van u ghepeynsen,
Hoe qualijck kundy veynsen?
Maer soo't u lief niet beter kan,
En toont u dat zijn harte, van
V hartgen is ghedreven,
Wat isser om te gheven?
Soo ruylden ghy dat deuntgen niet
Om avondtspel of morghenliedt,
Dat voor Princesse deuren,
Haer dunne slaep comt steuren.
Een appel die, met jonste groot,
Vw boeltgen werrept in u schoot,
Daerom soudt ghy versmaden
'S hofs tafeloverdaden.
Als van u Lief gemolden wert
Zijn t'uwaerts overgheven hart,
Soo zydy bet te vreden,
Als Princen aenghebeden.
'Teenvoudich leven heylich leydt
Ghy lien in vreed en vaylicheyt.
Vw vryheyt gaet te boven
De schijnwellust der Hoven.