Wyse: Cupido Godt, &c. GHy suchten heet, Wt banghe vorst ghedronghen. Die't alles weet, Wat my de dertel Jonghen, Dertel, maer wreet, Maer wreet en onbedwonghen, Cupido deed.
Suchten versint, Wat ick u gae bevelen; Mengt in de windt V selven, en gaet spelen, Tot dat ghy vindt De Vrouw, van alle delen Mijns siels bemint.
Als ghyse siet, Soo vloeyt in haer ghedachten: Eerbiedich biet Haer soo veel vreucht te wachten, Als ick vergiet Betraende droeve clachten, En ly verdriet.
Seght hoe de Min De pylen zijnder boghen Verstaelde, in Den Blicxem van haer ooghen, Die ick nu vin, Diep in mijn hart ghevloghen, Tot zijn ghewin.
Maer als de schicht Mijn harte quam te wonden, Van't Blicxem licht Heb ick de cracht bevonden; Aen haer ghesicht Mijn siele werdt verbonden, En sin verplicht.
Stadich aen't ooch Hangt my de schoonst der vrouwen: En als ick pooch D'oochschelen toe te vouwen, Gheschildert noch Moet ick daer in aenschouwen Haer gaven hooch.
Mijn siele souw, Met yverich verlangen, Nae mijne vrouw Gaen nemen hare ganghen; Indien zy wouw Haer in ghenaed ontfanghen, Vol vuyr en trouw.
Nochtans dit ding Sout lichaem niet vernielen; Door't onderling Verstant van onse sielen Soud zy ghering Mijn hare siel me dielen, Eer ick verging.
Suchten die zijt Van myne siele sticken; Bidt dats' haer vlijdt My haestich te verquicken, Want, metter tijdt, Soud' ick de rest uytschicken, En worden quijt.
Cookies on Poetry Cove