Op de wyse: Aenhoort doch mijn gheclach,, ghy Ruyters, &c.
VOor 't al te schittrich licht // dat Venus uyt haer lampen
Gheblasen, heeft ghesticht // in u hel aenghesicht,
Hemel en Aerde swicht // en afgrondt met haer dampen.
De StroomGodinnen gladt // die door den Aemstel swieren,
O pracht van onse Stadt // hebben een nijdt ghevat,
Op u aenschijn, en dat // met nygend voorhooft vieren.
Zy quellen haer ghemoedt // met hondert duysent smarten,
Om dat u schoonheyt doet // onsteecken, in haer vloet,
Met onleschbare gloet // der WaterGoden harten.
Met moedeloos gheween // dees Meereminnen quelen,
Dat uw volmaeckte leen // van boven tot beneen,
Met nieuwe konst ghesneen // hen al haer Vryers stelen.
Een troosjen hebben zy // dat's hoop van te beleven,
Dat door uw strafheyt ghy // den tijt sult gaen voorby,
Van soete vryery // en hebben niet bedreven.