Op de wyse: Bedrijft gheneucht,, ghy jonghe jeucht, &c. OP op mijn geest // en wacker weest, Om mijn ghedacht te stieren. Al wat men eert // ter Werelt leert V bet mijn Lief te vieren. Want alles swicht // het voor het licht Dat ick moet eeuwich minnen. Voor't eenich goet // dat my voldoet Mijn al te kiessche sinnen.
Het grof geslacht // des vollicx acht Van andre waerdt te booghen. O domme tijt // die my verslijt, Ghy hebt noch breyn, noch ooghen! De gheen die ghy // hooch in waerdy Verheft, en zijn gheen Vrouwen. Of zijn't, ick kan // de myne dan Voor een Mannin niet houwen.
Die ghylie viert // zijn wel verciert Met schoon en aerdicheden; Maer by den dach // en (dunctme) mach De claerste nacht niet treden. De myne tooch // (want jong zy sooch Heltinne moeders speenen) De wyse deucht // die't al wel veucht In't merrech van haer beenen.
Wie boven al // op d'aerdsche bal Doorluchtich is verschenen, Wies deur gevaer // en commer, daer Veel' in versmachten, heenen. Geen menschen handt // mijn dierste pandt, Wt grousame' onghelocken, Maer loutre wacht // van hoger macht Des Hemels, heeft ghetrocken.
Den Hemel droech // wel laet en vroech, Met reden, sorgh gheladen, Voor't schoonste waert // daer hy vergaert In had, soo veel cieraden.
Van yder daet // die hy aenvaet, 'Tmisvoeghen is ghebannen: Zy singt of praet // zy lacht zy gaet Een strickjen staet // ghespannen.
Een strickjen daer // verwarren haer In, al die kennis draghen. O wonder hooch! // O werelds ooch! O glans van onse daghen. De clare Son // niet op gaen con, Soo ghy u aenschijn heelde: Alleen want hy // verrijst, voor dy, Mijn lief, mijn licht, mijn weelde.
voor u de May // nu maxels fray Verziert, van kruyt en bloemen. Maer als ghy scheyt // uyt menschlijcheyt, Sal't aen u staen, te noemen Wat, dat ghy wilt // of Pallas schilt, Of Iunoos scepter draghen, Op dat u wijck // de suyverlijcke' Venus uyt haer waghen.
Cookies on Poetry Cove