LXV.
Bah! zie eens aan, hoe ik van woede nu verbleek:
Niet, wijl ik bang ben voor wat laster of een steek:
Maar, voelt ge? een wanbegrip kan mij tot wanhoop jagen,
En 't is een wanbegrip uit overgrootvaêrs dagen,
Dat niets klassiek noemt, dan wat oud is, overoud,
En oudheid en klassiek voor ‘Siam's tweeling’ houdt.
o Lieve eenzijdigheid! - ik zweer u, dat klassiek is
Al wat gezond en waar, bevallig, geestig, chiek is.