XI.
Dit ondertusschen is een proefje van mijn preeken,
Een snuifje, dat wie 't lust, of niet lust, op mag steken,
En niest ge er van, zooveel te beter, arme vrind!
Dan komt de kou uit 't hoofd, de wrevel en de wind.
'k Gaf ook mijn jonker tijd om even uit te blazen
En op zijn noodlot en zich zelven uit te razen.