LIV.
Bezint eer gij begint: de grieve volgt de grap.
Mijn held kreeg ras berouw van zijn vermeetlen stap.
Ach! had hij nog een poos gestreden en geleden,
Die strijd was thans bekroond met duizend zaligheden!
Hij schreef den dag daarna een mooien brief; - Mevrouw
Beloofde voorspraak en zijn meisje bleef hem trouw....
Maar de oude heer kreeg bij zijn naam alleen kongestie,
En wou - als Oostenrijk - niet hooren van amnestie!