III.
Nog bloeit mijn lentehof! Moge uit de groene twijgen
Nog eens dan als weleer de dartle wildzang stijgen!
Als in het leven-zelf, zoo meng zich in mijn dicht
De weemoed met de scherts, de schaduw met het licht:
Hij, die geen ernst verstaat dan ernst in groote woorden,
Hij luister liever niet naar deze maatakkoorden.