LXXVII.
De grijze Bisschop richt zijn oude stramme leên
Nu uit den leunstoel op: ‘Gij zijt vast heel tevreên,
Mijn kindertjes, niet waar? Ik zal 't nog beter maken,
'k Heb nog een kleinigheid die wel zoo goed zal smaken,
Ja! 'k bracht voor elk van u ook een kadeautje meê
Dat 'k op mijn reizen kocht, ver over land en zee;
Maar dan is 't ook gedaan! want 'k moet aan al de hoeken
Van deze groote stad nog lievertjes bezoeken.’