VIII.
Maar wee mijn valsche jok! zoo 'k glimlach, 't is van smarte,
Als een die tandpijn heeft, ja - tandpijn in zijn harte.
Die reislust toch naar de' Oost is 't groote Delftsche leed!
Een bron van wanhoop soms, van lijden lang en wreed.
Niet voor die heengaan juist, maar voor die achterblijven,
Wier leven is geknakt, wier troost is - brieven schrijven!