CI.
‘Nu dan - herneemt Mevrouw - zeg ik u alles graag!
Van middag bracht men al dat pakjen.... uit den Haag....
Gij waart niet thuis. Het kwam natuurlijk in mijn handen,
De port was hoog; ik keek - ik dacht - ik voelde 't branden,
Hier in mijn vingers - och, ik weet niet wat ik dacht,
Een pakjen uit den Haag!? en dan zoo'n hooge vracht....
Ik wist dat gij al lang, niet waar? zoo iets verwachtte
En had het lakjen al gebroken in gedachte.