XXVI.
Wie, dien uw starre blik niet diep in 't harte schokte,
Uw jonge wanhoop niet verteederde en verlokte,
Uw Grieksche lauwer niet misleid heeft en verrukt,
Schoon met den doorn der Pijn, in 't bleek gelaat gedrukt?
Wie had de Tering niet, die u de ziel doorgriefde?
Wie had de Mary niet, op wie zijn Jeugd verliefde?