LV.
De zachte politiek van de allerliefste vrouw,
De zuchten van de min, de tranen van 't berouw
Vermochten niets: hij moest zijn ridderlintje wreken
En woû mijn armen vriend niet hooren, zien of spreken.
't Was nu een jaar geleên; dees kwijnde van verdriet
En zag in al dien tijd zijn sweetheart bijna niet.
Alleen 't vertrouwen op haar moeder deed hem leven,
Die als zij d'arme zag nog altijd hoop bleef geven.