By Liefde quaedt herberghen.
Onwijs is hy die hem ter herbergh gaet begheuen,
Daer Liefde is den weert, want hy sijn gasten schenckt
In plaets van wijn verghift, dat hert en sinnen krenckt.
Die in 'tperijkel gaet 'tperijkel doet hem sneuen.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.