Den ouden vos wort dickwijls bedroghen.
Ey siet doch siet, de Liefd' den ouden vos somtijden
In sijne stricken vanght, of met sijn pijlen schiet,
Den ionghen niet alleen staet onder sijn bediet.
Voorsichtigheyt of list kan d'oude niet bevrijden.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.