Die veel bestaet, hem veel ontgaet.
Hy die twee hasen iaeght vanght selden een van beyden,
De ghene die ghelijck twee dochters oock bemint,
Hem sitten meest in d'asch tusschen twee stoelen vint.
De liefd' en recht niet wt, wanneer hy is ghescheyden.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.