Skip to content
1597–1639

Sonnet. An diß Buch.

Martin Opitz

So wiltu dennoch jetzt auß meinen Händenscheiden Du kleines Buch vnd auch mit andern sein veracht: Gewiß du weissest nicht wie hönisch man jetzt lacht Wie schwerlich sey der Welt spitzfindigkeit zumeyden.

Es muß ein jeglich ding der Menschen vrtheil leyden Vnd ob es tauglich sey steht nicht in seiner Macht Der meiste theil ist doch auff schmähen nur bedacht Vnd denckt was er nicht kan dasselbe müß er neyden.

Noch dennoch (daß du nicht so offt vnd viel von mir Aufss newe dulden dürffst daß ich dich neme für Muß ich dir loß zu sein vnd außzugehn erleuben So zieh derhalben hin weil dir es so gefellt

Vnd hör dein Vrthel an zieh hin zieh in die Welt Du hettest aber wol zu Hause können bleiben.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Sonnet. An diß Buch. · Martin Opitz · Poetry Cove