Es ist gewagt; ich bin doch gantz entschloßen Jetzt noch ein mal zue laßen vnser landt Vndt hin zue ziehn wo auch ist mordt vndt brandt Wo auch das feldt mitt blute wirdt begoßen.
Es ist gewagt: heißt aber diß genoßen Der liebe frucht ?ist diß des feste bandt Der waren gunst? schläfft deine trewe handt? Ist deiner lust gedächtniß gantz beifloßen?
Wo bleibet dann der mundt die augen dieses haar Vndt was sonst mehr dein trost vndt kummer war? Was thue ich dann? ich bin selbselbst verlohren
Verlier ich sie: verbleib' ich dann allhier So ist doch nichts als wanckelmuth an mir: Ich habe recht den wolff jetzt bey den ohren.